Άνδρες, η άλλη πλευρά του νομίσματος για την υπογονιμότητα

0

Η τεκνοποίηση είναι μια ευθύνη που χρεώνεται στις γυναίκες και έχει μείνει αδιαμφισβήτητη για πολλές γενιές, φέρνοντας μαζί τόσο τις χαρές της μητρότητας όσο και την αγωνία των γυναίκών που «δεν» μπόρεσαν να συλλάβουν.

Το καλό είναι ότι περισσότερες γυναίκες έχουν ανοιχτεί σε θέματα που αφορούν τη γυναικεία υπογονιμότητα και σε συζητήσεις για την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, καθώς και την ανάγκη των πολιτών να έχουν πρόσβαση σε αυτές τις υπηρεσίες στο δημόσιο σύστημα υγείας.

Η άλλη πλευρά του νομίσματος υπογονιμότητας παραμένει ανέγγιχτη. Ένα καλό ποσοστό ανδρών εξακολουθεί να έχει τα κεφάλια του βαθιά θαμμένα στην άμμο για κάθε ρόλο που μπορούν να έχουν όσον αφορά στην υπογονιμότητα. Ωστόσο, τα στατιστικά στοιχεία παραμένουν τα ίδια – ανάμεσα σε ζευγάρια με δυσκολίες να συλλάβουν, το ένα τρίτο αφορά σε θέματα στη γυναίκα, το ένα τρίτο σε θέματα στον άντρα, και το ένα τρίτο σε θέματα και στους δύο συντρόφους.

Οι αριθμοί δεν λένε ψέματα, αλλά η κακή στάση απέναντι στην υπογονιμότητα παραμένει και σχεδόν κάθε γιατρός που χειρίζεται ζευγάρια με προβλήματα γονιμότητας έχει τη δικό του ιστορία να πει.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ
Δεν είναι ασυνήθιστο για έναν άνδρα να πηγαίνει τη σύζυγο του στο γραφείο ενός γιατρού, δηλώνοντας ότι αυτή είναι η αιτία και δεν αναγνωρίζει ότι θα μπορούσε να έχει και αυτός μερίδιο. Ακόμη χειρότερα είναι η αλαζονεία ορισμένων ανδρών, οι οποίοι κατηγορούν εξοργισμένοι τις συζύγους τους για το «έγκλημα» της αδυναμίας να αποκτήσουν παιδιά.

Τέτοια ιστορίες ζευγαριών, δυστυχώς, υπάρχουν, όπως πχ. Αυτή στην οποία ο άνδρας ισχυριζόταν κατηγορηματικά ότι η σύζυγός του είχε αποτύχει έχοντας την αποκλειστική ευθύνη. Ήταν ο οικογενειάρχης και της είχε παράσχει τα πάντα. Ωστόσο, δεν είχε καταφέρει να συλλάβει σε τρία χρόνια. Όταν ρωτήθηκε γιατί να μην είχε συμβάλλει και αυτός σε αυτήν την κατάσταση, με υπερηφάνεια ανταπάντησε ότι ήταν πατέρας δύο παιδιών από προηγούμενες σχέσεις του, και ως εκ τούτου είχε ένα αποδεδειγμένο ιστορικό γονιμότητας.

Η σύζυγός του δεν αρνήθηκε να εξεταστούν και οι δύο, αλλά ο άντρας της ήταν αρχικά ανένδοτος, καταλήγοντας εν τέλει σε μια συμφωνία: Αν οι εξετάσεις της συζύγου του δεν προέβαλαν βάσιμους λόγους για την υπογονιμότητα της, θα έκανε μια ανάλυση σπέρματος. Όλες οι εξετάσεις έτης γυναίκας ήταν «καθαρές», και έτσι ο σύζυγος έπρεπε να κάνει και αυτός τις εξετάσεις που είχε απορρίψει κατηγορηματικά.

Ετυμηγορία: Το σπέρμα του δεν είχε ίχνος σπερματοζωαρίων. Ήταν ανίκανος να τεκνοποιήσει φυσικά τη γυναίκα του. Δεν αποδέχτηκε τα αποτελέσματα και αναγκάστηκε να επαναλάβει τη δοκιμασία σε δύο διαφορετικά εργαστήρια προτού το παραδεχτεί τελικά. Το εγώ του συντρίφτηκε περαιτέρω όταν έμαθε ότι τα μωρά που με υπερηφάνεια ισχυριζόταν ότι είναι δικά του, τελικά δεν ανήκαν σ ‘αυτόν. Ευτυχώς για αυτόν, η σύζυγος του δεν είχε διάθεση αντιπαράθεσης αλλά σύμπνοιας για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Το ζευγάρι αναζήτησε περίθαλψη στο εξωτερικό και ήταν σε θέση να συλλάβει και να γεννήσει υγιή δίδυμα μέσω υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

ΒΓΑΛΤΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΜΟ
Από τις δοκιμές ρουτίνας που απαιτούνται από ένα ζευγάρι, ενώ διερευνά τα αίτια της υπογονιμότητας, οι άνδρες έχουν εύκολο έργο, δεδομένου ότι είναι υποχρεωμένοι να δώσουν ένα δείγμα σπέρματος για εξέταση, η οποία είναι μια απλή, μη επεμβατική διαδικασία ανάλυσης.

Οι γυναίκες, από την άλλη πλευρά, περνούν από μια σειρά από ακριβά και επεμβατικά τεστ που απαιτούν υπομονή. Μια υστεροσαλπιγγογραφία για παράδειγμα, απαιτεί μια ραδιο-αδιαφανή χρωστική να εισαχθεί σε αναπαραγωγική οδό της γυναίκας για να εξακριβωθεί το περίγραμμα της μήτρας και η κατάσταση των σαλπίγγων. Είναι αρκετά άβολο για τη γυναίκα, αλλά είναι κάτι που δεν μπορεί να αποφευχθεί.

Πίσω στον κανόνα των τρίτων, η κοινωνία πρέπει να αναγνωρίσει τη συμβολή των ανδρών στην υπογονιμότητα, αν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά το πρόβλημα.

Το πιο σημαντικό μήνυμα για όλους τους άνδρες σήμερα είναι: ο ανδρισμός δεν είναι μέτρο γονιμότητας. Η ικανότητα για ενεργή σεξουαλική ζωή με εξαιρετική λίμπιντο δεν αντικατοπτρίζει με κανένα τρόπο την ικανότητα να συμβάλλει στην επιτυχή σύλληψη ενός μωρού.

Το τράβηγμα των κεφαλών μας από την άμμο δεν είναι κακό. Απαιτεί μια πλήρη κοινωνική αλλαγή στη στάση απέναντι στους άνδρες και στη γονιμότητά τους. Πρέπει να παραιτηθούμε από τον στιγματισμό των ανδρών που αντιμετωπίζουν προβλήματα γονιμότητας και να δεχόμαστε να τους επιτρέψουν να αναζητήσουν βοήθεια.

Ας απομυθοποιήσουμε αυτές τις προκλήσεις. Ο πόλεμος στην υπογονιμότητα δεν μπορεί να κερδηθεί μόνο στο γυναικείο μέτωπο!